Krakend en steunend over de Roche aux Faucons

Gereden op: Saturday 20 August 2011
Afstand: 143 kilometer
Coureurs: Erwin, Harry, Dries

Les Géants des Ardennes, een nieuwe koers, die door de niet Marmotters werd omarmd als het hoogtepunt van hun seizoen. Drie coureurs meldden zich aan. De voorbereiding had zeker beter gekund:

Lightning had niet veel getraind, alleen een beetje gespind en in 2011 totaal nog geen 500 kilometers in de benen.

Het Trainingsbeest had zijn Culebro vanwege griep sinds juni niet meer bereden.

Harry had in de zomer niet veel gedaan, alleen in de Harz wat korte ritjes op de MTB gemaakt.

Ook  de mentale voorbereiding had beter gekund:

Vooraf wisten de mannen niet goed wat er nu van deze Géants des Ardennes verwacht moest worden. De door de organisatie genoemde 15 hellingen in 145 kilometer zagen er op papier gemeen en redelijk pittig uit, maar op de diverse fora viel te lezen dat de heuvels vaak van de makkelijke kant moesten worden bedwongen. En die 15 hellingen, ach, in de LBL versie van Le Champion zitten officieel ook 12 klimmetjes, maar we weten allemaal dat het maar om vier serieuze hellingen[1]  gaat, met een hoop molshopen en vals plat ertussen. Eigenlijk werd vooraf alleen de Roche aux Faucons serieus gevreesd, maar  dat is 10 kilometer voor de finish, kwestie van tanden op elkaar, de laatste reserves aanspreken en klaar is Kees.

Een opgewekt trio meldde zich om half negen aan de start in Angleur. Het was nog fris, maar het zonnetje verwarmde de stramme spieren. Vanuit Tilff wordt het Ardennenplateau opgeklommen en worden achtereenvolgens in een rustig tempo de Cote de Fraipont, Cote de Banneux en Cote de la Reid beklommen. De klimmen zijn lang, maar nergens echt lastig. Het ergste zou nog komen. De Cote de Creppe is vooral lang, de Rosier is nog langer. De eerste tekenen van een zware dag dienen zich aan.  “ Ik heb echt slechte benen vandaag.  “

De Cote de Neuville blijkt lang én steil te zijn, voor het eerst wordt de triple op het kleinste blad gezet. “ Zullen we even stoppen? “

In Stavelot worden de renners eerst over kasseien gejaagd en hierna moet De Cote de Somagne worden bedwongen. Het blijkt een alternatieve Stockeu te zijn, de aanloop naar het monument voor Merkcx is veel langer en iets minder steil, maar het blijkt genoeg om de moraal opnieuw een flinke dreun te geven. De kortste klim van de dag, de gruwelijk steile Wanneranval doet de rest. Bij de tweede rav is de stemming naar een dieptepunt gedaald.

“ Ik zit veel meer kapot dan ik had gehoopt in dit stadium. “

“ We gaan het nooit binnen de tijd redden, we zijn al vier uur onderweg en we moeten nog 80 kilometer. “

 “ Ik zit er nu al helemaal doorheen en het ergste moet nog komen. “

“ Is er niet ergens een afstekertje? “

Op karakter worden de volgende twee cols genomen en derde rav bereikt.

“ Kut, het is te laat voor dat afstekertje. “

“ Dat wordt lopen, op die slotklim. “

“ Anders rijden we vanaf de Redoute direct door naar de finish, laten we die Roche aux Faucons gewoon links liggen.

Gelukkig is er een lange afdaling naar Remouchamps en blijkt de Redoute Est daadwerkelijk minder pittig dan de bekende LBL versie. Bij de televisietoren rusten Dries en Harry even uit.

“ Ik rijd door, zodra ik stop schiet de kramp in mijn benen. ” “ Dit is de laatste keer dat ze mij hier zien. “

De vierde en laatste rav wordt bereikt. De Cote des Forges blijkt een nare klim te zijn, waarop de spaarzame reserves moeten worden aangesproken. De Roche aux Faucons maakt zijn reputatie waar. De eerste kilometer is verschrikkelijk steil, Erwin vindt ergens nog verborgen krachten en rijdt de anderen uit het wiel. De HBH coureurs komen fietsend boven en dat kan niet iedereen zeggen. Duidelijk is dat de koers bij veel deelnemers veel van de krachten heeft gevergd. De finish wordt om kwart over vijf bereikt, twee uur later dan van tevoren gedacht, maar ruimschoots binnen de tijd. ” Zo, wie wil er geen bier?

Organisatie: **** Zeer goed, uitstekende ravitailleringen (zelf eten mee nemen is niet nodig), veel verkeersregelaars op lastige passages, nauwelijks wachttijden en gezelligheid bij de finish.

Zwaarte: **** Zwaar, vanwege de vele pittige beklimmingen kort achter elkaar.

Omgeving: *** Afwisselend pittoresk en schraal.


[1] Chambrailles, Wanne, Stockeu en Redoute

Volg nu de discussie op het HBH forum