Skuumkoppe Classic 2013

Gereden op: Sunday 30 June 2013
Afstand: 140 kilometer
Coureurs: Ijzeren Tinus, De Zwarte van Brakel, Het Trainingsbeest, De Handelaar, Casa viejo, Sander, Elleke, Lightning, PB, De Soigneur, Arie

Het was half tien precies toen Irvin aan kwam rijden op zijn stadsfiets. Hij had dramatisch nieuws. Zijn fiets, en ook die van Femke, was gestolen uit de beveiligde box. Dit bericht kwam binnen als een mokerslag. Maar wie had gedacht dat dit zou betekenen dat er zonder Irvin gestart zou worden kent HBH nog niet. Tinus handelde razend snel. ‘Wil je fietsen Irvin?’, Irvin knikte, ‘kom mee!’. De planning werd omgegooid.  De mannen uit Zaandam, die ons uit de wind zouden houden tot Den Helder werden geïnstrueerd om een pontje Buitenhuis later te komen. Ondertussen werd de reserve fiets van Tinus van stal gehaald. Om zo snel mogelijk weer aan te sluiten bij het bij ING wachtende peloton werden er wat verkeersregels genegeerd, maar zelfs de politie had hier begrip voor. Door alle hectiek waren we bijna vergeten dat er ook een debutant aan de start stond. PB maakte zich op voor de eerste HBH koers op Nederlandse bodem.

Met slechts 20 minuten vertraging stonden we op pont Buitenhuis waar we aan de overzijde opgewacht werden door het Trainingsbeest en Lightning. Vanaf hier volgde een stuk met de wind schuin tegen richting Bakkum. Door de vele sprints om de plaatsnaambordjes was het lastig om de ploeg bij elkaar te houden. In Bakkum schoven we aan bij Johanna’s Hof voor koffie met gebak. Een jaar geleden deden de zonneschermen hier nog dienst als regenscherm en stonden we te discussiëren over het juiste moment om weer verder te gaan. Deze keer niet. Nu werd de vaseline uitgewisseld welke dienst deed als zonnebrandcrème.

De volgende debutant maakte zijn opwachting. Vorig jaar had Arie de smaak te pakken gekregen op de flanken van de Mt Ventoux. Dit enthousiasme zou tijdens de Skuumkoppe Classic een vervolg krijgen door zich veelvuldig voor in het peloton te laten zien. In Callantsoog vond hij het weer mooi geweest en maakte samen met het trainingsbeest en Lightning rechtsommekeer. Ondertussen had PB nog geen krimp gegeven en maakte een sterke indruk.

Langs de hondsbosscher zeewering ging de gashandel vol open en werd de koers hard gemaakt op jacht naar QOM’s en KOM’s. En aan het einde van dit segment wachtte natuurlijk ook nog een plaatsnaambordje. Lex probeerde de anderen te verrassen door vroeg aan te gaan. Alleen werd ook deze sprint gewonnen door Sander, die deze dag helemaal niets weggaf als een ware kannibaal. Maar Sander was niet de enige kannibaal in ons peloton. Enkele dagen later zouden maarliefst 19 dames te horen krijgen dat ze hun records op het parcours van de Skuumkoppe kwijt waren geraakt aan ene Snelleke.

Nog niet bekomen van deze racebaan volgde alweer een attractie. Een fietspad met veel bochten en veel beklimmingen en afdalingen, ook wel de rollercoaster genoemd. Uitbollen konden we op het laatste stuk, buitendijks, richting Den Helder. Met de wind in de rug genoten we van het uitzicht. Texel was goed zichtbaar aan de overkant van het water.

Er was hard gefietst op weg naar Den Helder. Voor de meesten kwam het goed uit om even te pauzeren op het veerpont. Want op Texel lagen nog ongeveer 60 kilometers op ons te wachten, ware het niet dat de Koersgestapo en Koersdirecteur het op een akkoordje gegooid hadden. Het resultaat van dit akkoord werd al snel duidelijk toen twee dienbladen met Texels bier het voordek op gedragen werden voor tijdens de briefing. Om op tijd in te kunnen haken bij de touretappe werd het rondje Texel iets ingekort. Enkele moegestreden renners haalden opgelucht adem, anderen keken uit naar het koersdeel in cafe de Slock. Alleen Sander was teleurgesteld en vatte de briefing als volgt samen: ‘we rijden dus 20 km minder’.

Aangekomen op het eiland ging de gashandel weer open. Dit was vast om later met een nog beter gevoel biertjes te kunnen nuttigen. PB en de Soigneur, die op een gelegenheidsfiets reed, hadden hun werk gedaan en sloegen al iets eerder af naar Den Burg. De zes renners die overbleven genoten nog even met volle teugen van het texelse landschap, met prachtige vergezichten, duinen, kwelders en natuurlijk de schapen. In een strijd tegen windkracht 4 a 5 werden de laatste HBH tanks leeggereden. Pas nadat  het plaatsnaambord met daarop Den Burg gepasseerd werd ging het koersen over in rustig peddelen.

Bij cafe de Slock zaten PB en Irvin ons buiten op het terras op te wachten. De eerste Skuumkoppen waren al soldaat gemaakt. Dit voorbeeld werd snel gevolgd terwijl uit de tour het bericht kwam dat de kopgroep met daarin Lars Boom ingerekend was door het peloton. Een groot scherm en 4 kleine telde het cafe dat slechts HBH’ers tot de klandizie kon rekenen. Of moesten de bestuurder + inzittenden van de invalide wagen die zo nu en dan voorbij kwam scheuren ook meegerekend worden?

IMG-20130630-WA0001 (2)IMG-20130630-WA0007IMG-20130630-WA0006

In een spannende finale wist ‘Izaguirre’ uit de greep te blijven van een aanstormend peloton onder aanvoering van Sagan. Terwijl Ducrot en Dijkstra hun wonden likten om het feit dat ze Bakelants niet herkend hadden mocht de laatst genoemde ook nog de gele trui aantrekken. Voordat gestart werd met de 5 km richting veerpont, werd de plaatselijke snackbar nog even geplunderd.

Aangekomen bij het pont werden de benodigde acties routinematig verdeeld en uitgevoerd. Met treinkaartjes, treinfietskaartjes en veel bier stapten we nog net op tijd aan boord van het veerpont. Het treinstation van Den Helder bevindt zich 2 km vanaf het veerpont, hier stond de trein keurig op ons te wachten.  In een zetel werden we naar de Rainarai gebracht, de officiële finish van de Skuumkoppe Classic.

IMG-20130630-WA0010IMG-20130630-WA0012