Sprinten in het Salland

Gereden op: Sunday 2 October 2011
Afstand: 125 kilometer
Coureurs: Tinus, Lex, Camiel, Sander

111002-sallandse-heuvelrug-015

 

Zelden werd de Koersgestapo zo met complimenten overladen als na afloop van Deventer-Zwolle. Terechte complimenten uiteraard. Want het klopte allemaal op deze zomerse oktoberdag in het Salland: landschap, wegen, hellingen, variatie en verzorging.

 

Deventer-Zwolle was alweer toe aan de derde editie en in de vorige twee is er goed opgelet op die kleine details die van een ‘rondje fietsen’ een ‘échte HBH najaarsklassieker’ maken. Uit het verslag van de laatste editie van 13 oktober 2007 (!) waarin toen naast Tinus en Camiel ook Eus, Dries en Jaap meereden:

 

Herikenberg, Apenberg. Stuk voor stuk beklimmingen op papier. Laat je fantasie de vrije loop, schroef het tempo op en je rijdt zo een stuk van de Omloop het Volk. De Markelose Berg is een type klim ‘bij de kerk rechtsaf’ en dan over de klinkers omhoog tot de top. Hier moet een peloton in volle finale zeker slachtoffers maken.

 Salland is een groot en divers wielerparadijs en de hellingen liggen er, verpakt in cadeaupapier, op iedere hoek op je te wachten. Verzin er zelf de percentages bij en je rijdt een echte klassieker. En dat is wat HBH nu al 2 seizoenen doet. Volgend jaar zeker weer de Apenberg!

111002-sallandse-heuvelrug-010   111002-sallandse-heuvelrug-004

Enfin, volgend jaar werd vier jaar later, maar dat maakt een klassieker alleen maar meer klassiek.

Er staat windkracht nul tot een. Het is zonovergoten. En op de wegen is op een enkel invalidenvoertuig na niemand te bekennen.

Hard gaat het op de lange vlakke en rechte stukken, spijkerhard wordt het tempo opgevoerd op de korte sprintklims. Ergens tussen de 30 en de 31 per uur gemiddeld over 4 uur en meer dan 120 km. Alessandro wint alle bergpunten en alle sprintrushes onderweg. Tinus probeert op alle mogelijke manieren nog ergens een schamele premie mee te pakken maar ziet overal dat zijn sprintcapaciteiten te kort schieten tegen de Beul van Roden.

Dan maar de winst pakken tijdens de lunch in de favoriete vreethut van de Sallanders: Woody’s Diner op de Holterberg. Niks pannenkoeken of uitsmijters. Flink als hij is bestelt de koersdirecteur hier een vegetarische tortilla met alles er op en er aan. Ook daar moet echter weer een gevoelige nederlaag worden geïncasseerd wanneer er torenhoge Beefburgers met gebakken spiegeleieren en friet worden uitgeserveerd. Een enkeling klotst er zelfs een bak uiensoep overheen. Het bord van de Vondeling blijkt een eikenhouten plank van een strekkende meter volgepropt met calorieën in diverse variëteiten. Een ‘Twents twaalfuurtje’ heet dat bij Woody’s.

 

111002-sallandse-heuvelrug-013  111002-sallandse-heuvelrug-006

 

Het tweede deel start met de tien mooiste kilometers strekkende koers die Nederland rijk is: de Toeristenweg van Holten naar Nijverdal en dan door naar de prachtige Luttenberg. Het zijn de panorama’s over het lieflijke Salland, vanaf bulten als de Luttenberg die net twintig meter hoger liggen dan het omliggende land, die dit parcours zo mooi maken.

De slotsprint tot de streep bovenop de Lemelerberg wordt aangetrokken door Lex. Eindelijk komt Tinus er even over heen, maar valt dan toch stil. Weer geen prijs.

Bij het laatste sprintje om het plaatsnaambordje let Alessandro niet op en gaat Tinus met een slakkengang en pesterig vingertje dan toch zijn eerste punten van de dag ophalen. Hoe hij het vervolgens voor elkaar krijgt om dan op z’n Zabels alsnog de slotsprint te verliezen op de streep is eigenlijk te gênant om in het verslag te vermelden.

Er was trouwens de hele dag niet gedipt vanwege de oververtegenwoordiging van scootmobielen en motorrijders. Tot de aankomst in de mondaine finishplaats, waar de Bollen van Zwolle gewikkeld in een rode vod de laatste kilometer tot de streep markeerden.